Ոչ և ոչ

—Սականի դուստր, մոտ է իմ մահվան ժամը, կանչիր որդիներին, թող գան և լսեն իմ վերջին ցանկությունները,— ասաց Անեսը կնոջը։

Կինը կանչեց որդիներին․

—Տղաս, —դիմեց Անեսը իր ավագ որդուն, — զբաղվիր քո աշխատանքով, շատ ծախսեր ունես, այս տարի տուն մի կառուցիր։

—Ոչ,— ասաց կինը, — ինչ էլ որ լինի՝ տունը պետք է այս տարի կառուցել։

—Իսկ դու, — դիմեց Անեսը միջնակ որդուն,— ամուսնացիր միայն այն ժամանակ, երբ կրթություն կստանաս:

-Ոչ և ոչ, — սուր թրի հարվածների պես ասում է կինը, —մյուս ամիս նրան կամուսնացնեմ։

—Սականի դուստր, — ասաց Անեսը, — եթե ես չեմ մահանում՝ այլ դու, ապա խոսիր իմ փոխարեն՝ ես կլռեմ։

Աղբյուրը՝ տես այստեղ

Գեր աղջիկը

Մի աղջիկ մեծ խնդիր ուներ՝ նա շատ գեր էր: Ու այդ պատճառով իր կյանքը այնպիսին չէր, ինչպես իր մնացած հասակակիցներինը։ Ընկերուհիները իրեն չէին ընդունում իրենց ընկերական շրջապատ, քանի որ նա վատ տեսք ուներ ու չէր կարող հագնվել այնպես ինչպես մնացածը, ֆիզկուլտուրայի ուսուցիչը իրեն այլ վարժություններ էր հանձնարարում, քանի որ նա չէր կարողանում կատարել այն ինչ մնացածը: Նույնիսկ իր ծնողները հանդուրժողականությամբ էին վերաբերվում իրեն, զղջալով իրեն, և փորձելով օգնել ազատվել այն ամենից ինչից չէր կարողանում:

Продолжить чтение «Գեր աղջիկը»

Դուստրերն ինչպես որդիներ

Մի բայ ուներ երեք դուստր և ոչ մի որդի։ Բայը տառապում էր ասելով․

—Դուստրը որդի չէ, այծամիսը միս չէ, էշը երթուղի չէ, թեյը ուտելիք չէ:

Продолжить чтение «Դուստրերն ինչպես որդիներ»

Մուկը

Կար-չկար մի Մուկ, որն ապրում էր փոքրիկ մի որջում և երազում նրա մեծության և լայնության մասին։ Առավոտից գիշեր նա աշխատում էր՝ մեծացնում տարածքը, որջում տեղավորում այն ամենն, ինչը հնարավոր էր։

Продолжить чтение «Մուկը»

Վիրավորանքի մասին

Արևելքում մի իմաստուն էր ապրում, ով իր աշակերտներին սովորեցնում էր հետևյալը․

Продолжить чтение «Վիրավորանքի մասին»

Կուժի և ջրի մասին

Կա մի արևելյան ասացվածք․ «Բաժակի մեջ կուժից կարելի լցնել միայն այն, ինչն իր մեջ է»։

Այսինքն, եթե կուժի մեջ ջուր է, իսկ դու ուզում ես, որ լցվի գինի, միայն ցանկանալը քիչ է։

Продолжить чтение «Կուժի և ջրի մասին»

Թունավոր հատապտուղները

Իմաստունը Նասրեդինին ասաց.

  • Ամեն մարդ պետք է իրեն պահի այնպես, ինչպես նա ուզում է, որ ուրիշներն իրենց պահեն: Սիրտդ պետք է ցանկա նույնը ուրիշներին, ինչը որ ինքդ ես քեզ համար ցանկանում:

Թրչունը թունավոր հատապտուղ կերավ, որը նրան ոչ մի վնաս չբերեց:

Մի անգամ նա այդ հատապտուղներից հավաքեց մի քիչ և հյուրասիրեց իր ընկեր ձիուն:

Աղբյուր

Գերագույն արդարություն

Հպարտ Գեղեցկությունը նայեց Այլանդակությանը  և զզվելով ասաց.

  • Եւ ինչպե՞ս է հողը դիմանում քեզ:
  • — Արդյո՞ք ես մեղավոր եմ, որ այդպիսին եմ ծնվել- հառաչեց Այլանդակությունը և շնորհակալությունը հայտնեց Աստծուն, որ, իսկապես, թույլ է տալիս իրեն  քայլել երկրի վրայով և, ընդհանրապես, հնարավորություն է տալիս ապրել գոնե այնպիսին, ինչպիսին որ նա գոյություն ունի: 

– Եւ միայն անտեսանելին տեսնող Հրեշտակը ասաց.

Ի՜նչ դժվար կլինի այսպիսի Գեղեցկությանը, երբ նա, կյանքի մայրամուտին ինքն էլ կդառնա Այլանդակություն: Եւ ի՜նչ երջանիկ կլինի այս հնազանդ Այլանդակությունը, երբ նա արժանորեն հավերժ կդառնա Գեղեցկություն:

Աղբյուր

Թույլ ուժը

Ապրում էր մի մեծ գրանիտե Ժայռ: Թվում էր, նրան ոչինչ չի կարող տապալել. ո՛չ մրրկային քամին, ո՛չ ուժեղ սառնամանիքը և ո՛չ էլ վառող Տապը…

Նա շատ հպարտ էր իր ուժով, ասելով, որ անկախ ամեն ինչից, նա ինչպես կա, այդպես էլ հուժկու Ժայռ կմնա և շարունակաբար քմծիծաղում իր տակի ավազին:

Անցան տարիներ, դարեր և հազարամյակներ: Եւ տեղի ունեցավ այն, ինչը պետք էր տեղի ունենար. վերևից բարակ ցնցուղով հոսող ջուրը տաշեց Ժառին,, Քամին, Սառնամանիքը և Տապը վիրենց գործն արեցին, և Ժայռըվերածվեց գրանիտե քարերի կույտի:

Իսկ ավազը, ինչքան էլ նրա վրա ջուր էր  լցվում, միայն խոնարհ իր մեջով այն անվց էր կացնում այն: Եւ, անկախ ամեն ինչից, ինչպես կար, այդպես էլ մնա, թեև մանր և թույլ, բայց Ավազ:

Աղբյուր

Երիցուկը

Երիցուկին մի անգամ ասացին, որ նա նման է արևին: Ուրիշն իր տեղը միայն կհպարտանար, իսկ երեցուկն աչքերն խոնարհեց և շշնջաց.

Ինչ ե՜ք ասում: Դա ձեզ միայն թվում է: Արդյո՞ք ես լուսավորում և տաքացնում եմ: Ես միայն արևի տակ աճում եմ…

Եվ դրանից նա էլ ավելի գեղեցկացավ:

Աղբյուր