Նարնջի կճեպները

«Ծերունին և ծովը» վեպի հեղինակ Էռնեստ Հեմինգուեյը, ծանր աշխատանքից հետո, անցնում էր ընդհանուր անգործության։ Եվ մինչ կնստեր՝ շարունակելու գրել իր նոր նովելը, նա ժամեր էր անցկացնում՝ առանձնացնելով նարնջի կճեպները և դրանք նետելով կրակի մեջ։  Continue reading “Նարնջի կճեպները”

Իմաստունն ու այդ նույն անեկդոտը

Մի իմաստուն, ներկայանալով աշակերտներին, պատմեց մի անեկդոտ: Ամբողջ լսարանը ծիծաղից ցնցվեց: Continue reading “Իմաստունն ու այդ նույն անեկդոտը”

Մուրացիկը և տաք քարը

Мудрая притча о жизни: Нищий и горячий камень

Շատ վաղուց, մեծ մի գրադարան այրվեց: Փրկվեց միայն մեկ ձեռագիր: Երկար տարիներ, այն մնում էր գրախանութի խորքերում, և ոչ ոք ուշադրություն չէր դարձնում, մինչև այն ժամանակ, երբ գրախանութի տերը փոխվեց: Նա մաքրեց մագաղաթները, գրքերը, ձեռագրերը և ձեռփազատվեց անպետք իրերից: Այդ կերպ, այդ ձեռագիրն ընկավ մի պատահական մուրացիկի ձեռքը: Մինչ նա կգցեր այն խարույկը, որպեսզի տաքանար, նրան հետաքրքրեց, թե ինչի մասին է այն.«Նա, ով ծովի ափին գտնի մի տաք  քար, կստանա կյանքում այն, ինչի մասին երազել է»: Continue reading “Մուրացիկը և տաք քարը”

Ցախավելը

Մի ծերունի ուներ երեք որդի: Նրանք ոչ  մի կերպ չէին կարողանում համերաշխ ապրել միասին: Ծերունին շատ էր ուզում, որ իր մահվանից հետո նրանք ապրեն խաղաղ:

Continue reading “Ցախավելը”

Երջանկությունը

Աստված մարդուն ծեփեց կավից, և ավելացավ չօգտագործված կտոր:

-ՈՒրիշ ի՞նչ ծեփեմ քեզ համար, -հարցրեց Աստված: Continue reading “Երջանկությունը”